PANİK ODASI

Usta yönetmen David Fincher’ın yönettiği Panik Odası, (2002) gerilim türünün bir alt türü olarak kabul edilen ev istilası temasını işler. Bu, eve giren yabancıların/hırsızların evde yaşayan insanları tehdit etmesini, psikolojik ve fiziksel şiddet uygulamasını konu olan bir alt türdür.

2000 yılında panik odaları hakkında çeşitli haberler çıkıyor. Usta senarist David Koepp, bu haberlerden ilham olarak Panik Odası’nın senaryosunu kaleme alıyor. Başlangıçta Meg Altman karakteri Nicole Kidman için yazılıyor fakat çekimler başlamadan kısa bir süre önce dizini sakatlıyor ve rolü Jodie Foster alıyor. Foster ile beraber filmin kadrosunda; Kristen Stewart, (Sarah) Jared Leto, (Junior) Forest Whitaker, (Burnham) ve Dwight Yoakam (Raoul) gibi başarılı oyuncular yer alıyor.

KONU

Yakın bir zamanda eşinden boşanan Meg Altman, 11 yaşındaki diyabet hastası kızı Sarah ile birlikte New York’ta dört katlı bir daireye tanışır. Evin önceki sahibi, evi yabancılardan korumak için bir Panik Odası yaptırır ve bu odaya yüklü bir miktarda para (Tahvil-senet) saklar. Meg ve Sarah’nın evdeki ilk gecesinde, Junior, Burnham ve Raoul, tahvilleri almak için içeri girerler. Meg, kızı Sarah ile birlikte kendisini Panik Odası’na kapatır. Tahviller Panik Odası’na gizlenmiştir ve hırsızların da asıl girmesi gereken yer orasıdır. Junior, Burnham ve Raoul, Meg ve Sarah’yı Panik Odası’ndan çıkarmak için her türlü tehlikeli yolu denemeye başlarlar.

ANALİZ

Panik Odası’nın jenerik dizisine baktığımızda New York’un yüksek binalarını ve üzerinde oyuncuların isimlerinin yazıldığını görüyoruz. Bu jenerik dizisi hikayenin merkezine odaklanan bir ön izleme olarak karşımıza çıkıyor.

Ayrıca bu görüntüler, usta yönetmen Alfred Hitchcock’un North by Northwest (1959) filminin jenerik dizisinden ilham alınmış ve onun film tekniğine bir saygı duruşu yapılmıştır.

Panik Odası, oldukça sofistike bir şekilde tasarlanıyor. Odanın duvarları betondan, kapısı ise çok kalın dayanıklı çelikten yapılıyor. Böylelikle dışarıdan gelebilecek her türlü tehlikeye karşı korunaklı bir alan oluşturuluyor. Ayrıca odanın içerisinde iletişim için özel bir telefon hattı ve evin her yerini gösteren kamera sistemi gibi birçok işlevi bulunuyor. Panik Odası, bu haliyle tıpkı bir kale gibi izlenim veriyor. Karakterlerin dışarıdan gelebilecek tehlikelere karşı odanın içerisinde korunmaya çalışmaları, odanın güvenli bir sığınak olarak kullanılması bir kaleyi savunma ve koruma yapısı ile benzerlik gösteriyor.

Aslında filmin ana teması bir annenin çocuğunu koruma içgüdüsü olarak şekilleniyor. Meg, kızı Sarah’yı güvende tutmak için Panik Odası’na sığınıyor. Bu da annenin en temel içgüdülerinden biri olan çocuğunu koruma ve hayatta tutma arzusunu vurguluyor.

Bu tema altında yoğun psikolojik-gerilim ortamı yaratılıyor. Fincher, film boyunca karakterlerin sınırlarını zorlayarak gerilimi sürekli arttırıyor. Meg Altman, güçlü, zeki bir kadın karakteri temsil ediyor, yetenekleriyle hırsızlara karşı zekice bir tavır alıyor. Hızla gelişen olaylar karşısında soğukkanlılığını, zekasını ve karar verme yeteneğini mükemmel bir biçimde ortaya koyuyor. Bu süreçte fiziksel zorluklarla baş etmek zorunda kalan Meg, aynı zamanda duygusal bir yolculuğa da çıkıyor. Meg’in kızını koruma amacı filmdeki ana itici güçtür. Bu süreçte Meg’in zorlu kararlar alması, kızı için mücadele etmesi ve içsel bir güç kazanması karakterin duygusal gelişimini temsil ediyor. Bu da kızı Sarah ile olan bağını daha da güçlendirerek dengeli bir anne portresi çiziyor.

Meg’in Panik Odası’nda, hırsızlara karşı stratejik düşünce ile karşılık vermesi onlardan üstün olduğunu gösteriyor. Filmin ilerleyen dakikalarında hırsızların arasındaki gerilim artıyor. İş birlikleri bozuluyor ve aralarındaki güven zedeleniyor çünkü karşılarında beklediklerinden çok daha zorlu bir düşman ile karşılaşıyorlar. Bu bağlamda Meg’in beklenmedik stratejik hamleleri hırsızları daha da öfkelendirerek hata yapmalarını sağlıyor. (Raoul’un Junior’ı öldürmesi) Aralarındaki çekişmesinin artması ve derinleşmesi heyecan dolu bir atmosferin de yaratılmasını sağlıyor.

Yazının buradan sonrası spoiler içerir.

Burnham, hikayenin karmaşık ve ilginç bir dönemeci oluyor. Meg ve Sarah’ya fiziksel bir şiddet uygulamıyor. Her defasında insanlara zarar vermeyeceğini dile getiriyor. Bu da onu, Junior ve Raoul’dan ayırıyor. Meg, kızı Sarah’nın kan şekeri düşünce ilacını alabilmek için Panik Odası’ndan ayrılmak zorunda kalıyor. Bunu fark eden Burnham ve Raoul odaya giriyorlar, kapı tam kapanmak üzere iken Meg, iğne çantasını odaya atıyor ve dışarıda kalıyor. Kızı Sarah’ya iğneyi yapmaları gerektiğini söylüyor. Sarah’yı öylece uzanmış hasta gören Burnham, kendisini kötü hissediyor ve Sarah, diyabetik komaya girmeden insülin iğnesini yaparak hayatını kurtarıyor. (İlk başta ev soygunu planının bir parçası gibi görünse de, sonrasında iyi niyetlere sahip olduğu anlaşılıyor) Burnham, sadece Sarah’nın değil, Meg’in de hayatını kurtarıyor. Filmin sonunda tahviller ile kaçma fırsatı varken geri dönüp Raoul’u öldürüyor ve polislere yakalanıyor.

Burnham’ın kaçmak için fırsatı varken kritik bir seçim yaparak risk alması onun karakterinin karmaşıklığını ahlaki bir ikilem/çatışma içerisinde kaldığını gösteriyor.

Stil-Teknik

Görüntü yönetmenleri Conrad W. Hall, Darius Khondji veyönetmen David Fincher, gerilim ve endişe duygusunu yoğun bir şekilde geçirebilmek çeşitli atmosferik teknikler kullanıyorlar. Renk paletleri ve görsel kompozisyonlar, Fincher’ın sinematograf anlayışının önemli unsurları arasında yer alıyor. Filmin genelinde kullanılan renk paletleri, soğuk, metalik ve mavi tonlarda, aydınlatmalar ise yüksek kontrastlı olarak tercih ediliyor. Panik Odası’nda kullanılan renkler, gri ve soğuk mavi tonlara yoğunlaşarak karakterlerin içinde bulunduğu gergin ve tehlikeli ortamı görsel açıdan destekliyor.

Hall, Khondji ve Fincher’ın ustaca kullandığı kamera açıları ve çekim pozisyonları mekanın içerisindeki sıkışmışlık hissini etkili bir biçimde yansıtıyor. Hırsızların eve girdiği anda evin içinde süzülen sabit, akıcı bir çekim açısı görüyoruz. Bu teknik, birden fazla çekimi tek kesintisiz bir harekette birleştiren Technocrane ve CGI kombinasyonuyla elde ediliyor. Odaklanılmış görüntüler, (Focused shot) görsel tasarım karakterlerin iç dünyasını yansıtıyor. Aynı zamanda ses tasarımı da teknik yönden dikkat çekiyor. Sessizlik ve beklenmedik ses efektleri gerilim açısından fazlasıyla rahatsız edici bir deneyim sunuyor.

Fincher’ın özenle işlediği Panik Odası; sinematografi, set tasarımı, kurgu, kamera işçiliği ve ses tasarımı gibi unsurları ile oldukça başarılı bir hikaye anlatıcılığı sunuyor. Gerek senaryosu gerekse birbirinden başarılı oyuncu performansları ile de destekleniyor. Ayrıca Panik Odası, sosyal ve ahlaki güç mücadelesinin tematik alt metnini de yansıtıyor. Bu yönleriyle film, gerilim sinemasının alt türü içerisinde kendisine sağlam bir yer ediniyor.

Diğer Yazılar: Ayfer Kaplan
ANGST
YOK ETME ARZUSU : ANGST Angst (1983), 1980’de şartlı tahliye ile serbest...
Devamını Okuyun
Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir